Op gevoel en intuïtie - Het verhaal van Levi

Levi’s jongste jaren (0 – 10 jaar)

Levi zijn vroegste herinneringen zijn fijne herinneringen tijdens kerst en zwemmen in het zwembad in de tuin. Die momenten zijn nog van de jaren dat Levi zijn ouders samen waren. Toen Levi vijf jaar was scheidde zijn ouders. Dit was een vechtscheiding. Levi heeft enkel momenten van na de initiatie van de scheiding op zijn netvlies staan. Wat daarvoor gebeurd is, daar weet hij niet de vinger op te leggen. Hij zegt mogelijk wel wat gevoeld te hebben van de chaos tussen zijn ouders, maar hij kan daar niks met zekerheid over zeggen.

Voor Levi voelt het alsof de scheiding eigenlijk gewoon bijna uit het niets kwam. Het voelt voor hem alsof hij eerst gewoon in een “normaal” gezin leefde, met gewoon twee ouders die bij elkaar waren. In Levi’s herinnering, wat achteraf niet helemaal accuraat blijkt, is het moment dat zijn moeder hem weg moest halen bij zijn vader het moment van scheiden geweest. Op die dag zag Levi alles gebeuren. Hij zag hoe zijn eigen geliefde tante en oma, zijn geliefde vader aanviel. Zij trokken hem bij zijn haren en sloegen hem als katten. Dit terwijl Levi gewoon rustig op de bank zat en het als een toeschouwer aanzag. Levi zegt dat de politie er was en niks deed op dat moment. Voor 5-jarige Levi was dat een hele gekke ervaring. De politie hoort in te grijpen in zijn situatie bedenkt Levi zich nu.

Na dat moment is Levi toen samen met zijn moeder en broer en zus even bij zijn oma en opa gaan wonen. Er was op een bepaald moment wel een omgangsregeling met zijn vader. Zodat hij ook wel eens daar was, maar er waren zoveel incidenten waarbij zijn vader bijvoorbeeld te veel gedronken had en dat het onveilig was, dat de omgang niet blijvend was. Levi merkte dit terwijl hij zo jong was, hij belde op die momenten dan ook zijn moeder. “Het is hier niet veilig, het is hier niet fijn”. Hij nam in dat soort momenten voor zover hij zich kan herinneren vaak de verantwoordelijkheid op zich. Waarbij zijn zus, zijn vader vaak nog probeerde te beschermen. Volkomen te begrijpen gezien het hun vader is. Levi voelde net als zijn zus en broer dat de situatie niet fijn was en belde naar zijn moeder om te zeggen dat zijn oudere broer en zus daar weg moesten.

Ook heeft Levi na de scheiding een tijdje op een camping doorgebracht, een tijd die hij eigenlijk op dat moment heel leuk vond. Want campings zijn natuurlijk eigenlijk een groot speelparadijs voor een kind van 5. Het is ook in deze tijd dat zijn stiefvader voor hem in beeld kwam. Direct een fijn, warm, vaderlijk figuur. Iemand die hij dan ook eigenlijk meteen omarmde.

Levi heeft vaak meegemaakt dat zijn vader hem voor de keuze zette om hem te laten kiezen tussen hem en zijn moeder. Zijn moeder liet het gaan, zelfs als Levi lelijke dingen zei over zijn moeder, beïnvloed door wat hij hoorde bij zijn vader. Wanneer Levi bij zijn vader geweest was, moest hij dan ook altijd even een nachtje bijkomen bij zijn moeder. Hij voelde zich op dat soort momenten namelijk ‘naar’ tegenover zijn moeder. Levi’s moeder beschermde, ondanks alles, het beeld wat Levi van zijn vader had. Een situatie die Levi nog enorm bijstaat, is wanneer hij tussen zijn oma en zijn vader in stond en aan beide armen heen en weer werd getrokken. Achteraf vindt hij het best komisch klinken, al is het natuurlijk een heftige gebeurtenis voor hem. Levi’s moeder heeft uiteindelijk tegen oma gezegd dat ze hem lost moest laten. Op dat soort momenten is er geen overleg mogelijk met zijn vader. “Naar wie wil je?”, zei de vader van Levi op dat soort momenten.

Het beeld wat de vader van Levi steeds schetste van Levi’s moeder, heeft Levi eigenlijk nooit echt als waarheid aangenomen. Levi denkt dat hij op zo’n jonge leeftijd vooral uitging van zijn gevoel, en dat was bij zijn moeder juist enorm liefdevol. Ondanks de heftige gebeurtenissen voelde Levi wel liefde vanuit zijn vader waardoor hij eigenlijk, op dat moment, bij beide wilde zijn. Of hij zonder die liefde van zijn vader nog steeds bij hem zou zijn gebleven, durft hij niet te zeggen. “Het is toch een soort vertrouwen wat je in je ouders legt”, verteld Levi, dus misschien had hij zonder die liefde van vader op dat moment alsnog bij beide gebleven.

Dingen als geld vond hij geweldig. Het ging hem natuurlijk nog niet om de waarde, want briefjes waren helemaal niet leuk, maar GLIMMENDE MUNTJES. WOW! Hij had dan ook een heleboel geld bij zijn vader weggehaald. Gelukkig kwam zijn vader erachter, want zoveel geld hoort natuurlijk niet bij een jong kind.

Therapie

Na de scheiding heeft Levi in therapie gezeten. Het begon bij speltherapie, met handpoppen vertelde Levi dan verhaaltjes die vervolgens dan door een therapeute werden geïnterpreteerd. Soms moesten er ook gesprekjes gevoerd worden, die vond hij helemaal niet leuk, maar hij deed ze wel. Hij was toen ongeveer 6/7 jaar oud. Dit ging dan voor zijn gevoel over de serieuze dingen. Dingen over zijn broer of zus of zijn vader. Hij kan zich nog herinneren dat hij een tekening van zijn zus maakte, deze op de boksbal plakte en de boksbal ging slaan.

Wat hem ook nog is bijgebleven is een kleipoppetje dat hij maakte. Een kleipoppetje? Ja, hij kleide een monster met een enorm gat in zijn buik. In dat gat zat een blokje. Dat blokje, wat hij kleide, was beschermd met allerlei slierten. Het was dus wel open, maar toch ook beschermd. Ook had hij er een verhaal bij, wat hij zich nog vaag kan herinneren, over iets met een monster en zijn ouders en hem. Later heeft hij over dat kleiwerkje nog wel eens nagedacht. Wat zou dat toch betekent kunnen hebben? Hij komt dan toch wel uit bij iets wat dus met bescherming te maken heeft. Misschien waren het wel beide ouders, of zijn broer en zus die hij beschermde.

Kort na zijn eigen tijd in therapie, heeft ook zijn broer nog in therapie gezeten. Hij werd destijds gediagnosticeerd met PDD-NOS (ASS). Het ging hierbij over grenzen, want zijn broer sloeg vaak andere. Lacherig zegt Levi, dat zijn broer hem hard gemaakt heeft. Levi daagde zijn broer, zoals broers dat doen, ook veel uit. In dit traject met zijn broer is eigenlijk het hele gezin meegenomen. Levi was bijvoorbeeld in die tijd enorm dramatisch. Hij dreigde met zelfmoord en pakte messen wanneer hij ruzie had met zijn broer of zus. “Ik ga je steken”, zei hij toen. Niet dat hij ook maar een van die dingen ooit zou doen, maar het was meer een manier om te zorgen dat ze stopte. Het was dan ook toen, dat zijn stiefvader en moeder geleerd werden hoe hier mee om te gaan. Negatieve aandacht negeren en positieve aandacht bevestigen is waar het ongeveer op neer kwam. Dit zorgde er ook voor dat Levi hier uiteindelijk redelijk snel mee stopte.

Van toen naar nu

Terugblikkend vanuit het vak waar Levi nu zelf in werkzaam is, als begeleider, snapt hij nog beter hoe die situaties toen werkte.

Puberteit

Levi’s puberteit begint eigenlijk op school. Hij begint op de Havo, waar het hem eigenlijk allemaal best wel makkelijk afgaat. Daarom ging hij uiteindelijk naar VWO, en daar moest hij, zeker tegen het einde aan, best wel voor werken.

Op de middelbare school ging hij wel eens bij vrienden langs, en wanneer hij dan bijvoorbeeld iets uitgelegd werd door de vaders van vrienden, kreeg Levi daar, zoals hij het noemt een warm gevoel bij.

Wat hij door middel van dreiging met zelfmoord en messen deed toen hij klein was, ging hij nu op andere, steeds duidelijkere manieren doen. Manipuleren.

Toen hij op het VWO zat ging het ook wat meer de verkeerde kant op. Het startte onschuldiger, zoals veel pubers doen. Alcohol drinken, soms een beetje blowen. Hij maakte zijn moeder wel wijs dat het helemaal geen probleem was, en dat hij er gewoon heel nuchter in stond. Nou ja “maakte wijs”, hij stelde een soort ultimatum, een tikje manipulatief, “je kunt het wel verbieden, maar ik doe het toch”. Maar dat werd niet gepikt, zijn wifi privileges werden ontnomen en andere soortgelijke straffen werden ingevoerd, wanneer hij dit deed. Tijden zonder wifi brachten ook wel positieve dingen met zich mee. Levi ging reflecteren op zijn gedrag, en begon te begrijpen dat hij eigenlijk gewoon aan het manipuleren was. Dit proces zorgde ervoor dat zijn moeder en hij goed konden communiceren met rede.

Maar dat blowen werd steeds problematischer. Het werd een verslaving, niet een enorme verslaving, maar het beïnvloedde Levi wel erg negatief. Zijn zus en moeder merkte vooral zijn negatieve, neerslachtige gedrag op en wezen hem daar dan ook op. Hij nam deze kritiek serieus, hij lette op zijn gedrag wanneer hij zich bijvoorbeeld chagrijnig voelde, maar stoppen met blowen gebeurde absoluut nog niet. Van spijbelen was Levi ook niet vreemd van.

Op een gegeven moment kreeg Levi een vriendin. En toen kreeg Levi zelf ook steeds meer moeite met zijn verslaving. Levi vergat belangrijke dingen, zoals het vieren van een jubileum. “Het maakte me geen leuker mens, niet verschrikkelijk, maar zeker niet leuker”

Levi heeft het lastig gehad met stoppen en heeft er dan ook een aantal keer op aan moeten leggen, maar het is hem gelukt. Dit proces heeft hem veel inzicht gegeven in hoe verslavingen werken en het gevoel wat je hebt als verslaafde. Want de basis van elke verslaving is enigszins hetzelfde. Zo houdt een verslaving je echt voor de gek vertelt hij. Een voorbeeld wat Levi noemt is als volgt. Levi had met zichzelf, dacht hij, een goede afspraak gemaakt om te stoppen met blowen, maar in dat weekend erna vergat hij dat hij die afspraak gemaakt had en ging hij gewoon weer blowen. Pas na het blowen, had hij door dat hij zijn afspraak met zichzelf verbroken had.

Hij heeft het stoppen van zijn verslaving mede te danken aan zijn vriendin, die er op een gegeven moment hé-le-maal klaar mee was. Dat was voor Levi echt de grens. Zijn problematische gedrag moest nu echt stoppen. Hij maakte dan ook een afspraak met een van zijn minder problematisch blowende vrienden: Als een van hen nog blowde kostte het diegene €50. Ze deden dit voor een maand. Twee maanden voelde nog te groot om meteen te doen. Het moest in kleine stappen voelde hij aan.

Dat Levi enorm gevoelig is voor verslavingen, merkte hij zelfs bij het drinken van een Red Bull. Hij dronk deze ooit eentje, en dronk er die week direct 5. Toen dacht hij wel echt. Wat ben ik aan het doen?

Uiteindelijk is Levi dan ook van zijn verslaving afgekomen en heeft hij ook, na het 7e jaar aan de VAVO, zijn diploma binnengesleept.

Verslaving: een familiekwaal

De vader van Levi is sinds de scheiding gaan drinken. Een verslaving die op en af gaat. Levi’s vader stopt wel eens voor een bepaalde periode, maar het is hem nog niet gelukt van zijn verslaving af te komen. Levi’s vader is namelijk erg gelovig en dat dreef hem ook mede, in deze periodes van onthouding. Het is ook in een van die periodes dat Levi nog met zijn vader op vakantie is geweest. Een hele fijne vakantie, maar helaas begon de vader van Levi na deze vakantie weer met drinken.

Verslaving heeft de familie van Levi, van zijn vaders kant, veel leed gebracht. Veel familieleden hebben te kampen gehad met verslaving en de gevolgen ervan. Daarnaast is er ook sprake geweest van psychoses in de familie en is er door familieleden zelfmoord gepleegd als gevolg van leed en psychose.

De relatie met Levi’s vader is op dit moment helaas slecht. Levi heeft soms nog wel eens contact met hem, maar dat is oppervlakkig. Levi’s vader stuurt hem Instagram Reels of iets vergelijkbaars. Levi reageert hier meestal niet eens meer op, want deze Reels stuurt hij vaak onder invloed. “Dan speelt er zo veel, en dan ga je Reels sturen. Tja…”.

Na de middelbare school

In het eerste jaar van Levi’s opleiding HBO Social Work liep hij stage bij Actief Zorg. Hij ging daarbij ook veel in gesprek met ouderen en merkte daarbij dat eigenlijk zijn gevoel een beetje op slot zat. Hij voelde niet echt empathie. Iets wat hij heel vervelend vond. “Wat is er mis met mij”, dacht hij. Dit is iets waar hij dan ook enorm aan gewerkt heeft in de afgelopen jaren.

In het tweede jaar van zijn opleiding kwam Levi bij Uit De Verf, en Alowies, terecht. Alowies vertelde hem eerst veel over zijn eigen proces en Levi vertelde ook zijn eigen verhaal. Alowies voelde hem direct aan. Dit stagejaar combineerde Alowies het persoonlijke proces van Levi, wat hij eigenlijk vooraan zette, met het professionele proces.

De gesprekken met Alowies leverde heel veel nachtmerries op. Niet omdat Alowies zo eng was, maar omdat zijn gevoel los begon te komen.

Op een gegeven moment verhuisde Levi zijn moeder en stiefvader naar Zweden. Hij heeft dan ook een tijdje bij zijn schoonouders en bij een vriend gewoond. Op het moment dat zijn ouders aankondigde naar Zweden te verhuizen had Levi daar niet per se een gevoel bij. Levi was namelijk op dat moment nog nooit echt naar binnen hoeven keren. Dat gevoel komt tot aan de dag van vandaag nog eigenlijk elke keer steeds meer. Het is dan ook nog steeds een lopend proces.

En nu?

Levi brengt steeds beter en meer structuur in zijn leven, dit biedt hem veel rust, maar tegelijkertijd brengt het hem te weinig vrijheid in zijn doen en laten. Zijn uitdaging is om hier een fijn balans in te vinden. Ook zodat hij steeds meer energie in hemzelf en zijn persoonlijke ontwikkeling kan steken. En zijn vriendin? Die is zelfs door al deze moeilijkheden bij hem gebleven. Iets waar iedereen enorm veel respect voor kan hebben.

Op professioneel gebied ontwikkelt Levi zichzelf nog steeds elke dag en neemt hij zijn eigen ervaringen mee bij het helpen van andere jongeren en kinderen.

Zijn doel? Op gevoel en intuïtie gaan leven. Dat lijkt hem heel vet.