Ga naar inhoud

“WEERSTAND LIEGT NIET”

Team

Geschreven door

Team

Uit De Verf

Gepubliceerd

Heeft u vragen over dit onderwerp?

Neem contact op

Hij wist precies wat hij moest doen.

Dat was het frustrerende.

Het plan lag er. Het doel was helder. En toch… deed hij het niet.

Of hij begon sterk, om vervolgens weer af te haken.

Elke keer hetzelfde.

In het begin noemde hij het gebrek aan discipline.

“Gewoon doen.” “Niet zeuren.”

Dus hij ging harder.

Strakker. Meer controle. Meer druk.

Maar hoe meer hij duwde… hoe zwaarder het werd.

Totdat hij het woord hoorde waar hij eerst niks mee had:

Weerstand.

Hij herkende het niet meteen.

Want weerstand voelde voor hem niet als iets groots. Het zat in kleine dingen.

Uitstellen. Twijfelen. Afleiding zoeken. Moe zijn op precies het verkeerde moment.

Maar hoe vaker het gebeurde, hoe duidelijker het werd.

Het was geen toeval.

Het was een patroon.

Hij merkte dat het vooral kwam op momenten dat het ertoe deed.

Wanneer hij moest kiezen. Wanneer hij moest groeien. Wanneer hij iets nieuws moest doen.

Daar… zat het.

Zijn eerste reactie was vechten.

Hij werd boos op zichzelf. Gefrustreerd. Teleurgesteld.

Waarom lukt het me niet gewoon?

Totdat hij iets anders probeerde.

In plaats van er tegenin te gaan… bleef hij zitten.

Gewoon even niks.

En hij stelde zichzelf een vraag die hij normaal zou vermijden:

waar ben ik eigenlijk bang voor?

Dat was ongemakkelijk.

Maar ook eerlijk.

Want daar zat het.

Niet in luiheid. Niet in onwil.

Maar in iets wat hij niet wilde voelen.

Vanaf dat moment veranderde er iets.

Niet alles in één keer. Geen grote doorbraak.

Maar hij begon het te zien.

Die momenten waarop hij wilde weglopen. Waar hij zichzelf saboteerde.

En in plaats van duwen… koos hij soms om te begrijpen.

Soms nog steeds niet.

Maar vaker wel.

Hij ontdekte dat weerstand geen stop was.

Maar een richtingaanwijzer.

Precies daar waar het schuurt… daar zat zijn groei.

En het mooiste?

Hij hoefde het niet alleen te doen.

Want soms zie je zelf niet waar je vastloopt.

Soms heb je iemand nodig die met je meekijkt. Die woorden geeft aan wat jij alleen voelt.

Bij Uitdeverf werken we daar.

Niet aan de oppervlakte. Maar daaronder.

Waar weerstand ontstaat. En waar beweging begint.

Weerstand verdwijnt niet.

Maar je leert er anders mee omgaan.

En dat… maakt het verschil.